Zonsopgang in de duinen is de naam van het spel vanmorgen en dat betekent een vroege dageraad. Onze eerste stop is bij duin 45, zo genoemd omdat het 45 km van Sesriem ligt, en we leggen deze eerste afstand af in het donker en in de vroege ochtendschemering. De beste tijd om de duinen te fotograferen is rond zonsopgang en zonsondergang. Dit is het moment waarop je torenhoge zandduinen kunt zien die een gloeiende sinaasappel verlichtten, abrikoosrood aan de ene kant en gehuld in schaduw aan de andere kant. De scherptediepte is geweldig op dit moment van de dag. We komen aan bij Dune 45 en klimmen naar een uitkijkpunt voor zonsopgang, terwijl we kijken hoe de kleuren groeien en veranderen met het steeds veranderende licht. Terug naar het voertuig voor een snel ontbijt en we rijden de laatste kilometers door naar de 2x4 parkeerplaats waar alle 2-wheel drive voertuigen moeten stoppen. Vanaf hier gaan we de oude Tsauchab-rivierbedding in voor de laatste 5 km lange etappe naar Sossusvlei zelf. De rivier is kortstondig, hij stroomt alleen in het seizoen, als er genoeg regen is, en voor het grootste deel is de rivierbedding droog,,,

Na een vroeg ontbijt vertrekken we naar het westen, de woestijn in. We steken eerst de Namib-grindvlaktes over, grote stukken vlak en schijnbaar kaal terrein onderbroken door enorme berginselbergen. We steken de Steenbokskeerkring over op 23,5 zuiderbreedte. Er staat een wegwijzer op deze gunstige plek en we stoppen langs de weg voor foto's. We moeten deze ochtend twee bergpassen oversteken, de eerste is de kleinere kloof van de Gaub-rivier, een zijrivier van de Kuiseb-rivier, de Kuiseb-pas. We blijven de weg volgen naar de top van de bergen en dalen steil af in de kloof die eeuwenlang door de Kuiseb-rivier is uitgehouwen op weg om uit te monden in de oceaan bij de havenstad Walvisbaai. We klimmen omhoog vanaf de oevers van de rivier en over de pas, reizend door de bergtoppen. We komen uit de bergen op een vlakke weg die ons helemaal naar de stad Walvisbay brengt. We lunchen in de Walvisbay-lagune en voltooien het laatste deel van onze reis naar Swakopmund, geen tenten vanavond.

Na het ontbijt streven we ernaar om vandaag vanaf 09.00 uur onderweg te zijn. Een mooie route over een comfortabele verharde weg brengt ons helemaal naar het Etosha National park, waar we 's middags aankomen om onze eerste kamprit naar het park te maken om ons kamp op te zetten. Avond om door te brengen bij de geweldige waterput.

Etosha is een woestijnlandschap en water is de meest schaarse natuurlijke hulpbron. Er zijn hier echter talloze waterpoelen, zowel natuurlijke als door de mens gemaakte, en onze game-driving-techniek is om er zoveel mogelijk in te nemen. Hier hopen we dat het spel naar ons zal komen als de dieren aanwezig zijn voor een drankje in de vroege ochtend. Onderweg maken we een stop bij een aangewezen picknickplaats voor een snel ontbijt voordat we onze gamedrive voortzetten op weg naar het kamp in Halali. De naam voor Halali is ontleend aan een hoornrefrein dat oorspronkelijk werd gebruikt tijdens de sportjacht met paarden en honden in Europa. De hoornblazer zou de Halali laten klinken om aan te geven dat de jacht voorbij was. Dit werd passend geacht voor Etosha, omdat binnen de bescherming van het park de jacht op dieren voor altijd voorbij is.

Nadat we het kamp voor de laatste keer hebben afgebroken, rijden we zuidwaarts naar Windhoek, we stoppen even bij het kleine stadje Otjiwarongo om de vrachtwagen bij te tanken. Onze reis voert ons door het kleine stadje Okahandja, waar we de grootste houtsnijmarkt van Namibië zullen vinden. Ambachtslieden uit heel Namibië komen hier om een breed scala aan items te presenteren, zowel groot als klein. Hier hebben we de mogelijkheid om een echt Namibisch souvenir te verzamelen en tegelijkertijd de lokale kunstenaars en gemeenschappen te ondersteunen. We streven ernaar om in de late namiddag terug te zijn in Windhoek. Er zal een pendeldienst zijn om u naar uw accommodatie te brengen binnen de grenzen van Windhoek City.