Palenque de San Basilio was een van die versterkte gemeenschappen genaamd “palenques”, die werden gesticht door weggelopen slaven als een toevluchtsoord in de zeventiende eeuw. Van de vele palenques die in vroegere tijden bestonden, heeft alleen die van San Basilio tot op heden overleefd en is een unieke culturele ruimte geworden.

De culturele ruimte omvat sociale, medische en religieuze praktijken, evenals muzikale en orale tradities, waarvan vele Afrikaanse wortels hebben.

Muzikale uitingen zoals de “zittende Bullernege”, de “Son palenquero” of de “Son de negro” begeleiden collectieve feesten zoals doopfeesten, bruiloften en religieuze feesten, evenals vrijetijdsactiviteiten. Een essentieel element is de Palenquera-taal, de enige Creoolse taal in Amerika die een Spaanse lexicale basis combineert met de grammaticale kenmerken van Bantu-talen. Deze taal vormt een primaire factor die de sociale cohesie tussen leden van de gemeenschap versterkt.