Wat Lokaya Sutha is de ruïne van een enorme tempel. Het is uitgelijnd op een oost/west-as. Veel delen van het klooster zijn gerestaureerd, waaronder de vloertegels en stenen vloeren. Het grootste deel van de tempel is alleen nog als basisfundament te zien. Hier horen stukken van pilaren en basismuren bij. Bij de oostelijke ingang staan de overblijfselen van drie vihans. Achter deze gebedszaal staat een 30 meter hoge pilaar die in de stijl van de Khmer is gemaakt tijdens de late Ayutthaya-periode. Deze pilaar heeft een holle ingang aan de oostelijke kant. De overblijfselen van een ubsot kunnen achter de pilaar worden gezien. Alleen de laag van het basisfundament is nog te zien, maar er zijn veel sema-stenen en de resten van boeddha-beelden. Er staat een grote klokkentoren op de zuidwestelijke hoek van deze ubosot. Het hoogtepunt van deze tempel is het enorme liggende Boeddha-beeld (37 meter lang en 8 meter hoog), dat zich achter de ubosot bevindt.

Wat Phra Si Sanphet (Thais: วัดพระศรีสรรเพชญ์; "Temple of the Holy, Splendid Omniscient") was de heiligste tempel op de locatie van het oude koninklijke paleis in Ayutthaya, de oude hoofdstad van Thailand, tot de stad volledig werd vernietigd door de Birmezen in 1767. Het was de meest prestigieuze en mooie tempel in de hoofdstad en het diende als model voor Wat Phra Kaew in Bangkok.

Wat Mahathat, "de tempel van het Grote relikwie", was één van de belangrijkste tempels van het Ayutthaya-koninkrijk. Het grote klooster, dat zich bevindt op het historische eiland, beschikt over een grote, centrale prang, een zeer grote hoofd-viharn en ubosot en een groot aantal subsidiaire chedis en viharns. Het bovenste deel van de ooit zo enorme centrale prang is ingestort. Vandaag is alleen de voet nog over. Een van de meest gefotografeerde delen van de tempel is het hoofd van een stenen Boeddha dat met de wortels van een boom is vervlochten.

Wat Chaiwattanaram ligt aan de oever van de Chao Praya rivier aan de westkant van het stadseiland. Koning Prasat Thong gaf in 1630 het bevel de tempel te bouwen ter ere van zijn moeder. De architecturale stijl werd beïnvloed door de Angkor tempel in Cambodja. Een uniek aspect van de tempel is een grote paal in het midden (pagode in de stijl van de Khmer) omgeven door kleinere palen die de berg Meru symboliseren. In het Hindoeïstische geloof is deze berg van de goden.

Het Ayutthaya Historische Park bestaat uit de ruïnes van tempels en paleizen van de hoofdstad van het oude koninkrijk Ayutthaya. Het park bevindt zich op een eiland dat is omgeven door drie rivieren. Vroeger was dit de oude hoofdstad. Het Koninkrijk Ayutthaya, dat van 1351 tot 1767 bestond, was in die tijd één van de grootste en meest welvarende rijken. De ruïnes van de vele indrukwekkende tempels en paleizen geven een idee van de rijkdommen van het oude koninkrijk.

Phra Mongkhon Bophit of de Buddha of the Holy and Supremely Auspicious Reverence werd in 1538 gemaakt onder het bewind van koning Chairacha (r. 1534-1547) in Wat Chi Chiang Sai. 1538 wordt over het algemeen gezien als het jaar dat het beeld werd gemaakt. Dit is gebaseerd op Luang Prasoets versie van The Royal Chronicles of Ayutthaya (de meeste andere versies noemen 880 als het bouwjaar, tijdens het Chulasakkarat tijdperk, of zo’n 20 jaar eerder).