De Kyu-Tokaido Road was de eerste stop voor reizigers die van Tokio naar Kyoto verhuisden. Het was een levendige plaats vol herbergen en bruist van de winkels om in al hun behoeften te voorzien. Het was een van de weinige gebieden die de branden en luchtaanvallen die in het verleden andere delen van Tokio hebben geteisterd, hebben overleefd. Tegenwoordig zijn er nog steeds veel van deze winkels - ga de straat op en ontdek een groene theewinkel met meer dan 100 jaar geschiedenis, of een schilderachtige oude rijstcracker. In de 19e eeuw zouden reizigers uit Kyoto deze laatste halte langs de weg vies, vermoeid en toe aan een opfrisbeurt nodig hebben. In de Edo-tijden was de kwaliteit van de schoenen erg belangrijk, dus er waren vroeger 10 schoenenwinkels langs deze weg. Tegenwoordig is de behoefte aan handgemaakt traditioneel schoeisel afgenomen, en nu is 'Maruya', een 200 jaar oude sandaalwinkel in familiebezit, de laatste die nog over is. Als je een paar geta- of zori-sandalen wilt kopen, bieden ze een immense selectie van patronen en passen ze de bandjes aan je voeten aan.

Aftakking van de belangrijkste Tokaido Road zijn veel kleinere straten en steegjes met verborgen lokale tempels en schilderachtige oude huizen bedekt met groen. Je kunt zelfs een waterput zien in het midden van een woonstraat, die in het verleden werd gebruikt om water naar de lokale huizen te brengen. De meeste andere dergelijke pompen zijn al lang geleden vernietigd.

Na het verkennen van de Kyu-Tokaido Road, slenter je door Shinbaba Street en bekijk je de Shotokuji-tempel. Het is vooral mooi in de herfst omdat het wordt omringd door esdoorns. Deze tempel heeft een vrij gebruikelijke omheining, gemaakt van een oude bakstenen muur uit een nabijgelegen fabriek.

Ebara Shrine, opgericht in 709, wordt aanbeden als de plaats van de drakengod waar mensen komen bidden om regen. Gelegen naast de Meguro-rivier, wordt gezegd dat ze in 1062 water uit de nabijgelegen rivier haalden om aan de god aan te bieden, biddend voor de overwinning in een gevecht met Noord-Japan. Het is de thuisbasis van een jaarlijks festival dat wordt gehouden in het regenseizoen (juni), waar Mikoshi (drijvers) door het water worden gedragen. Het houtsnijwerk op dit heiligdom is zeer ingewikkeld en uniek en is een kijkje waard voor diegenen die geïnteresseerd zijn in kunst. De beste tijd om Ebara te zien is in het voorjaar, wanneer het wordt omringd door kersenbloesems die langs de rivier bloeien.

Shinagawa Shrine werd in 1187 opgericht als bewaker van de nabijgelegen poststad. Het is de thuisbasis van een "fujizuka", of een mini-Fuji, gebouwd voor aanbidders die niet de kracht of het geld hadden om de daadwerkelijke Mt. Fuji. Het is eigenlijk de grootste fujizuka in Japan en staat op 15 meter hoogte. Het is gemaakt van rotsen afkomstig van de voet van Mt. Fuji. Dit heiligdom heeft ook veel afzonderlijke gebouwen, veel rode torii-poorten en een fontein genaamd Hitotsubu-manbai-no-izumi, waar wordt gezegd dat als je je munten erin wast, je fortuin zal toenemen. + Stop voor wat verfrissing in een oud privéhuis dat is omgebouwd tot een klein theecafé. Ze bieden zelfgemaakte geroosterde thee, groene thee en veel traditionele Japanse Daifuku-zoetigheden. * Als je hier niet wilt stoppen, kan de gids je ergens anders heen brengen.