Tegenover het Kuala Lumpur Railway Station is het FMS Railway Administration Office ontworpen door overheidsarchitect Arthur Benison Hubback. De bouw begon in 1914, drie jaar na de voltooiing van het station, en eindigde in september 1917. Het was een van Hubbacks laatste regeringsgebouwen en zijn laatste werk in Kuala Lumpur voordat hij naar Engeland vertrok om te vechten in de Eerste Wereldoorlog, om nooit meer terug te keren. Net als het station weerspiegelt het de Indo-Saraceense stijl, bekroond door vier grote koepels - de centrale koepel met een koepel en drie koepels op traptorens - plus vier kleinere koepels. De drie verdiepingen tellende gevel heeft arcadebogen : spitse hoefijzerbogen met pilasters op de begane grond, halfronde bogen met drievoudige kolommen op de eerste en in elkaar grijpende spitsbogen daarboven. De porte-cochère wordt geflankeerd door minaretten en kleine chhatris, terwijl sleutelgatbogen versieringen toevoegen. Tegenwoordig doet het gebouw nog steeds dienst als hoofdkantoor van Keretapi Tanah Melayu (KTM).

De Klang rivier, ongeveer 120 km lang, is Selangor's langste rivier en Maleisië's 8e langste. Hij ontspringt nabij de Klang Gates Quartz Ridge in het Titiwangsa-gebergte en stroomt door Kuala Lumpur voordat hij bij Klang de Straat van Malakka bereikt. De oorsprong van Kuala Lumpur is verbonden met de rivier : in 1857 bracht Raja Abdullah Chinese goudzoekers de Klang op naar Ampang, wat een hausse in de tinwinning veroorzaakte. De rivier was al sinds de Portugese tijd een tinbron en de samenvloeiing met de Gombak was een vitaal transportknooppunt. Rivaliteiten over de handel in tin leidden tot de Klangoorlog (1867 - 74), waarna Groot-Brittannië de controle oplegde door in 1875 een Resident te installeren. De overstromingen van de rivier vormden de stad, met rampen zoals de overstroming van 1926, gevolgd door grote rampen in 1971 en 2003. De mitigatie omvatte bosbeheer en dijken, hoewel overstromingen aanhouden. In de jaren tachtig raakte de rivier sterk vervuild, maar inspanningen zoals het "River of Life"-project uit 2011 hebben tot doel de rivier te herstellen als een schone stedelijke waterweg.

Het eerbiedwaardige Oude Marktplein onderscheidt zich door een elegante klokkentoren die in 1937 werd gebouwd ter gelegenheid van de kroning van Zijne Majesteit Koning George VI. Bedacht door Arthur Oakley Coltman in de modieuze Art Deco-stijl, zijn geometrische kenmerken-zonnestralen en verticale versieringen-spreken van zowel moderniteit als optimisme, een baken in de gloed van de Grote Depressie. De omliggende winkelhuizen weerspiegelen dit decoratieve sentiment met hoekige gratie en ritmische symmetrie. Te midden van de drukte van het hedendaagse verkeer blijft de geschiedenis hier hangen met een verkoelend drankje in de hand, onder het gestage tikken van de tijd.

De Jamek Moskee is toevallig gepositioneerd op de geboorteplaats van deze levendige stad - de samenvloeiing van de modderige rivieren Klang en Gombak. Het is dit geografische kenmerk waaraan de stad zijn naam ontleent ('kuala' is 'samenvloeiing' of 'estuarium' in het Maleis, en 'lumpur' betekent 'modder'). Dit is de oudste en meest eerbiedwaardige moskee van de stad. De Moorse koepels en gewelfde colonnades op een oude Maleise begraafplaats spreken het genie van de heer A.B. Hubback, die zijn plannen maakte. De sultan van Selangor zelf wijdde de stichting in 1908 in en opende deze een jaar later plechtig. Hoewel nu omringd door een tumult van auto's en de moderne Babel van hoge torens, behoudt de moskee toch een lucht van heilige rust - een heiligdom te midden van de din, zijn lommerrijke palmen en de kabbelende rivier die een oase van koele rust presenteert die ons eraan herinnert dat dit een stad is met een ziel en zijn eigen unieke spiritualiteit.

Dit regeringskantorencomplex werd in 1894 gebouwd voor de Britse koloniale administratie voor een bedrag van 152.000 Straits dollar, de regeringskantoren werden geopend door Sir Frank Swettenham op 4 april 1897. Het werd in 1948 omgedoopt tot het Federaal Secretariaat en later, in 1974, tot het Sultan Abdul Samad-gebouw, en blijft een van de meest iconische bezienswaardigheden van Kuala Lumpur. Hoewel formeel toegeschreven aan A.C. Norman, veel van het ontwerp was van R.A.J. Bidwell met input van A.B. Hubback. De twee verdiepingen tellende, F-vormige structuur beslaat 4.200 m2, met een 450 - ft gevel en een 135 - ft klokkentoren gemodelleerd naar de Big Ben, waarvan de klok voor het eerst luidt in 1897 voor Queen Victoria's Diamond Jubilee. In 1957 werd het gebruikt door de Japanse in de Tweede Wereldoorlog en later als locatie van onafhankelijkheidsvieringen. Tot 2007 huisvestte het de rechtbanken van Maleisië. Gebouwd met overstromingsbestendige funderingen, weerstond het grote overstromingen in 1926 en 1971.

De waardige Anglicaanse kerk van St Mary the Virgin was oorspronkelijk een houten bouwwerk van bescheiden ambitie op de nabijgelegen Bukit Aman heuvel in 1887. Het werd in 1895 vervangen door de huidige bakstenen structuur. Dit heiligdom, gebouwd in de buurt van de Parade Ground van de Selangor Club, was de eerste dergelijke kerk van baksteen en steen in de Maleise Staten voorbij die in de Straatnederzettingen. Binnen het eerbiedwaardige schip vindt men een orgel van de geachte heer Henry Willis, die ook het orgel voor St Paul's Cathedral in Londen en het oorspronkelijke Grand Organ van de Royal Albert Hall maakte. De kerk heeft meer dan eens koninklijke aandacht gekregen - Hare Majesteit Koningin Elizabeth II zelf heeft haar kerkbanken bij drie verschillende gelegenheden opgeluisterd in 1972, 1989 en 1998.

De Selangor Club werd opgericht in 1884 en diende als ontmoetingsplaats voor hoogopgeleide en classificatie leden van de Britse koloniale samenleving. Terwijl de meeste vroege leden Brits waren, was toelating meer gebaseerd op opleiding en status dan op ras. Het eerste attap-dak gebouw bij de padang werd in 1890 vervangen door een twee verdiepingen tellende structuur ontworpen door A.C. Norman, vervolgens herbouwd in 1910 door A.B. Hubback in Mock Tudor stijl, met twee nieuwe vleugels. De bijnaam "De Gevlekte Hond" is afgeleid van gemengd lidmaatschap, twee Dalmatiërs die eigendom zijn van H.C. Syers' vrouw die de ingang bewaakte, of een slecht getekend luipaardembleem, aangezien voor een hond. De club werd simpelweg "The Dog" genoemd en groeide uit tot lokale elites zoals rechters en advocaten. De locatie naast de Hoge Gerechtshoven in Dataran Merdeka versterkte zijn rol als verzamelplaats voor de juridische broederschap en een sociaal centrum van koloniaal en postkoloniaal Kuala Lumpur.

Gelegen op het terrein van de Kuala Lumpur Public Library is het voormalige Government Printing Office. Dit prachtige gebouw werd voltooid in 1899 en was waar de regeringsrapporten, officiële overheidsboeken, kennisgevingen en zelfs treinkaartjes werden gedrukt. Nieuws uit Engeland werd hier ook gedrukt naast de lokale publicaties in die tijd, zoals de Selangor Journal - het officiële blad van de regering van Selangor. Het is in een architectonische stijl genaamd Jacobean, versierd met Nederlandse stijl gevels, rode baksteen, en lange, rechthoekige ramen verdeeld door stenen of houten mullions-vaak gerangschikt in rijen over de gevel. Dit was heel anders dan de omliggende openbare gebouwen ontworpen in Indo-Saracenische stijl. Het interieur werd zo ontworpen dat het naast kantoren ook drukmachines kon huisvesten. Hierdoor had het interieur geen belemmerende kolommen die in het midden van het gebouw liepen om een grote drukpersmachine te huisvesten.

Dit gebouw werd voltooid in 1909 aan de zuidkant van Independence Square en huisvestte de hoofdvestiging van de Chartered Bank of India, Australië en China-later Standard Chartered. De bank werd in 1853 in Londen opgericht en was de eerste die in Kuala Lumpur opende, te beginnen in 1888 boven winkelhuizen op Market Street, voordat ze in 1891 verhuisde naar deze beter beveiligde site in de buurt van het hoofdbureau van politie. Het eerste gelijkvloerse pand bleek al snel te klein, waardoor de huidige structuur van drie verdiepingen in december 1909 werd geopend. In 1926, toen de rivieren Klang en Gombak overstroomden, moesten miljoenen dollars aan notities en documenten buiten worden verspreid om te drogen. De bank bleef een belangrijk financieel centrum van koloniaal Malaya. In de jaren zestig, tijdens de bouw van het Nationaal Museum, werd het gebouw tijdelijk herbestemd als Nationaal Historisch Museum, wat een nieuwe laag toevoegde aan zijn lange burgerlijke en financiële erfenis.

Gelegen op de hoek van de Selangor Club Padang, werd de fontein verscheept vanuit Groot-Brittannië en naar Malaya gestuurd om het diamanten jubileum van koningin Victoria in 1897 te herdenken. Ironisch genoeg werd het pas in 1904 ter plaatse gemonteerd, toen de koningin al was overleden. De vertraging zou kunnen zijn omdat het oorspronkelijk de bedoeling was om op het Marktplein (Medan Pasar) te staan, maar de politie dacht dat het daar een verkeersobstakel zou veroorzaken, dus werd het in plaats daarvan op de Padang opgesteld, voor de oever.

Dit gebouw was het eerste hoofdkwartier van de Federated Malay States Railways (FMSR) en markeerde de verschuiving van gefragmenteerde staatsspoorwegen naar een verenigd systeem. Malaya's eerste lijn opende in 1885 van Taiping naar Port Weld, waarbij Kuala Lumpur in 1886 dienst kreeg. Het eerste station stond in de buurt van Lebuh Pasar, tegenover dit kantoor. Ontworpen door A.B. Hubback, de bouw begon in 1904. De tweeënhalve verdieping tellende structuur is voorzien van rood-witte bakstenen banden zoals de Jamek-moskee, een hoektraptoren bekroond door een koepel met minikoepels en een ingang geflankeerd door pylonen met chhatris. Het centraal kantoor van de FMSR verhuisde in 1917 naar het nieuwe administratiegebouw tegenover het station. Dit gebouw diende later verschillende overheidsrollen voor de renovatie van 2007. In 2010 heropende het als het Nationaal Textielmuseum, waar het textielerfgoed van Maleisië werd getoond via galerieën van stoffen, kleding en multimedia over productietechnieken.

Eerst bedacht door de beruchte Kapitan Yap Ah Loy als een nederige natte markt in 1888, en het werd vervolgens omgetoverd tot een prachtige hal van handel. De oorspronkelijke structuur maakte toen plaats voor een veel grotere constructie van 1937, onder de hand van ene TY Lee, een ingenieur met een niet geringe visie. De zaal strekt zich uit over een lengte van ongeveer 60 meter en beschikt over afmetingen die tot nu toe niet in de stad te zien waren, met kamers die werden gekoeld door het wonder van elektriciteit - apart gewijd aan vis, varkensvlees en ander vlees. Opmerkelijk is ook het blauwgroene Colorex-glas dat werd gebruikt - wonder van technologie toen die de zonnegeur temperde terwijl daglicht naar binnen kon dansen. Colorex glas laat slechts 20% van de warmte van de zon door, maar laat 60% van het daglicht door (gewoon glas laat normaal gesproken respectievelijk 70% en 86% door). Vandaag de dag is de Markt geëvolueerd tot een bazaar van schatten, met meer dan 350 winkels die inheemse handwerk, charmante kunstvoorwerpen en curiosa verkopen die zelfs de meest gehavende globe-trotter vermaken.