Als je ’s morgens vroeg vanaf het station van Nagoya naar het oosten vertrekt, ontvouwt het landschap buiten het raam zich langzaam – van stedelijke gebouwen naar lage heuvels op het platteland, waarna het silhouet van de Noordelijke Alpen vaag aan de horizon tevoorschijn komt. Ongeveer drieënhalf uur later, als je hoger komt en de lucht fris en koel wordt, gaat de poort naar Kamikochi voor je open.
De bus komt aan bij het busstation van Kamikochi, en vanaf hier kun je drieënhalf uur lang lekker op je gemak rondwandelen. Je hoeft je niet te haasten, je hoeft je geen zorgen te maken – dit verborgen hoogland, waar de Azusa-rivier rustig doorheen stroomt, wacht op je om het op je eigen tempo te ontdekken.
Je eerste stop kan de Taisho-vijver zijn. Dit meer, ontstaan door de uitbarsting van de Yake-berg in 1915, heeft nog steeds de unieke rust van een vulkanisch kratermeer. De dode bomen die daar nog staan, zijn overblijfselen uit vervlogen tijden en zorgen voor heel verschillende schilderachtige taferelen naarmate het licht verandert – ochtendmist, middag, zonsondergang. Het water is als een spiegel, waarin de berg Yake en de Hotaka-toppen weerspiegelen, waar hemel en aarde in evenwicht zijn.
Loop over het pad langs de rechteroever van de Azusa-rivier richting de Tashiro-vijver. Dit bospad van 40 minuten loopt door de schemering van een naaldbos, waar af en toe wat licht door de takken en bladeren sijpelt. De Tashiro-vijver is een ondiep moerasgebied, met in mei frisgroen gras dat eruitziet als een tapijt, in oktober goudkleurige bladeren en in de late herfst een dun laagje ijs op het water – bij elke stap lijkt het alsof je op de huid van de seizoenen loopt.
Als je verder naar het noorden gaat, ligt de Kappa-brug niet ver verderop rustig op je te wachten. Dit is de meest symbolische bezienswaardigheid van Kamikochi. Vanaf de brug ziet de bergkam van de Hotaka-toppen er zowel scherp als zacht uit, en het water van de Azusa-rivier is zo helder dat het bijna doorzichtig is.
Als je nog energie over hebt, kun je overwegen om via het pad langs de linkeroever verder te lopen richting de Myojin-vijver. Deze tocht van 60 minuten voert door het bos van Konashidaira en over de overblijfselen van de puinstroom van Shimosawasawa, met de berg Yake altijd in het zicht. De Myojin-vijver is het heilige domein van de Okumiya van het Hotaka-heiligdom. De vijver is kalm en er is geen rimpeltje te zien, in het bos zingen wilde vogels en langs de oever hangen stinkkoolplanten slap.
Vergeet niet om, voordat je teruggaat, even omhoog te kijken naar de Hotaka-toppen. De berg Okuhotaka – de op twee na hoogste berg van Japan, die is opgenomen in lijsten als ‘De 100 beroemdste bergen van Japan’ en ‘De 100 beroemdste bloemenbergen’ – is de stille bewaker van dit hoogland. En de berg Yake, de enige actieve vulkaan in de Noordelijke Alpen, stoot nog steeds zachtjes rook uit langs de bergkam, wat ons eraan herinnert dat het land onder onze voeten nog steeds leeft.
Rond 15.00 uur vertrekt de bus vanaf het busstation voor de terugreis. Je kwam vol verwachting; je vertrekt met een heleboel foto’s en herinneringen. Om 19.00 uur heten de lichten van het station van Nagoya je weer welkom, waarmee een eendaagse bergtocht in de neonlichtglans van de stad ten einde komt. Dit is niet zomaar een dagtrip, maar een korte samensmelting met de Japanse Alpen. We kijken ernaar uit om je mee te nemen op deze onvergetelijke reis!
