1.500 jaar geleden vestigden de bedoeïenen zich hier voor het eerst, en Ushaiger werd al snel een populaire tussenstop voor pelgrims op weg naar Mekka, dankzij de bronnen en de laaggelegen olijf- en palmbossen. Ushaiger betekent ‘kleine blondine’, een verwijzing naar de nabijgelegen rode berg die boven de gele lemen huizen uittorent. Er woont nog steeds een kleine gemeenschap die het dorp levend houdt door gebruik te maken van de scholen, winkels en moskeeën. Je loopt door smalle steegjes en komt zo in een levend museum terecht, vol sporen van een oude manier van leven.

Ushaiger is een doolhof van kronkelende steegjes, schaduwrijke paadjes en houten loopbruggen die tussen honderden lemen huizen doorlopen. Het dorp is verdeeld in wijken en wordt doorsneden door palmbomen, en bevat een cluster van prachtig gerenoveerde huizen. Deze bieden een prachtig voorbeeld van Najdi-architectuur, met de kenmerkende driehoekige ramen en daken en sierlijk bewerkte houten deuren. Sommige dragen nog steeds de namen van de families die er woonden.