Dit is geen rondleiding langs de rosse buurten, en het is ook geen ervaring waarbij je in een kostuum in de huid van een courtisane kruipt — het is een wandeling die laat zien hoe één enkel woord, ‘gelicentieerd’, vrijheid kan betekenen voor een staat en opsluiting voor een persoon.

De meeste bezoekers die wel eens van Yoshiwara hebben gehoord, kennen het als de beroemde rosse buurt van Edo — een plek van oiran, kersenbloesems en verfijnde smaak. Weinig mensen beseffen dat het ook een ommuurd, door een gracht omringd complex was met slechts één poort, dat in 1617 met toestemming van het shogunaat werd gebouwd en in 1657 op deze plek opnieuw werd opgetrokken, en waar de vrouwen binnenin bijna geen eigen rechtspositie hadden.

Je begint bij Mikaeri Yanagi, de wilg waar vertrekkende gasten naar verluidt nog één laatste keer achterom keken, voordat je de Emonzaka afloopt en door de plek van de Ōmon-poort loopt — de enige in- en uitgang van de wijk. Vanaf daar volg je de wandeling langs de overblijfselen van de stenen muur van de Ohaguro-dobu, de gracht die ooit de wijk aan alle vier de kanten omringde en waardoor ontsnappen zonder begeleiding vrijwel onmogelijk was, voordat je de Nakanochō-dori inloopt, de voormalige hoofdstraat waar de seizoensfeesten en de optochten van de courtisanes ooit grote menigten trokken.

Tijdens de wandeling wordt ook een begrip uitgelegd waar veel bezoekers al in de war over zijn: geisha’s en oiran’s waren nooit hetzelfde beroep. Geisha’s boden artistieke optredens aan; oiran, en de yūjo onder hen, hadden een vergunning om seks te verkopen, grotendeels op basis van contracten waarbij ze door schulden gebonden waren, in plaats van uit vrije wil. Hun verfijning — de esthetiek die later in de Japanse filosofie als ‘iki’ werd beschreven — was echt, en ze was ook gebaseerd op een arbeidsstructuur waaruit je bijna niet kon ontsnappen. De rondleiding eindigt bij het Yoshiwara-heiligdom, dat bestaat uit vijf bewakingsheiligdommen die ooit waak hielden over een wijk die de bewoners zelf niet mochten verlaten.

Ontworpen voor reizigers die de Edo-cultuur willen ontdekken zonder de glans – één verhaal dat de wetten van het shogunaat, de chōnin-esthetiek en de gendergeschiedenis op één plek met elkaar verbindt.