Uw feest van 12 + proeverijen en slingert door bruisende markten, verborgen straatkraampjes en buurtrestaurants waar generaties Paceños zich rond de tafel hebben verzameld. Het ontbijt in La Paz is allesbehalve gewoon. We beginnen met een trio geliefde Boliviaanse straatsnacks : zoete humintas al horno, gebakken maïstaarten omwikkeld met maïsschillen, knapperige kleine buñuelos geparfumeerd met anijs, en gouden met kaas gevulde pastels. Alles wordt weggespoeld met een dampende kop api, de dikke paarse maïsdrank zachtjes gekruid met kaneel en kruidnagel die de Bolivianen al generaties lang verwarmt door koude Andes-ochtenden.
 Geen bezoek aan Bolivia zou compleet zijn zonder zijn beroemdste gebak. In feite probeer je er twee. Rijke, sappige salteñas zitten boordevol hartige rundvleesvulling en worden beroemd gegeten zonder een druppel te morsen - een vaardigheid die de lokale bevolking in de loop van haar leven heeft geperfectioneerd. Daarnaast komt de minder bekende maar even heerlijke pucacapa, een ander vlezig gebak dat al lang favoriet is in de Andes.

Hier wordt het ontbijt met serieuze bedoelingen geserveerd. We smullen van de heerlijk genaamde Macho Camacho, een stevige combinatie van rundvlees, uien, eieren en worst die weinig twijfel laat bestaan waarom het wordt beschouwd als een goed begin van de dag. Daarnaast komt sultana, een delicate thee gebrouwen van de gedroogde schillen van koffiekersen, een herinnering dat zelfs koffie meer dan één verhaal te vertellen heeft. We gaan verder met twee gerechten die diep geworteld zijn in de Boliviaanse thuiskeuken. Romige sopa de maní transformeert nederige pinda's in een van de meest troostende soepen van het land, terwijl falso conejo, of "nepkonijn", een verhaal van vindingrijkheid vertelt. Oorspronkelijk gemaakt toen konijn schaars of duur werd, vervangen koks mals rundvlees met behoud van de smaken waar de lokale bevolking al van hield.

Terwijl we verder rijden door het historische centrum, passeren we het Monument voor Simón Bolívar, de revolutionaire Leider wiens naam het land trots draagt, voordat we een andere kant van het alledaagse Boliviaanse eten ontdekken. In een bescheiden straatkraampje dat alleen bekend is bij de lokale bevolking, zullen we ons tegoed doen aan sappige lechón con papas, langzaam geroosterd varkensvlees geserveerd met aardappelen, het bewijs dat de beste maaltijden vaak zonder tafellakens komen. In de buurt onthullen knapperige rellenos de papa hartige vullingen onder gouden aardappelschillen, afgewerkt met vurige llajua, Bolivia's iconische tomaat en chili salsa die op tafels in het hele land te vinden is.

We eindigen zoals generaties Paceño's hebben gedaan - in de bruisende Mercado Lanza. Een verfrissend glas mocochinchi, gemaakt van gedroogde perziken langzaam gesudderd met kruiden, biedt een voorproefje van een van Bolivia's meest geliefde traditionele drankjes voordat uw laatste kom arriveert. Rijke, verwarmende fricasé, een pittige varkenssoep geserveerd met gigantische Andesmaïs, wordt al lang beschouwd als het perfecte herstelmiddel na een late nacht en blijft een van La Paz's bepalende comfort foods. Tegen de tijd dat we terugkomen, heb je veel meer meegemaakt dan een geweldige lunch. Je hebt de markten, bergtradities en familierecepten ontdekt die nog steeds een van de meest kenmerkende eetculturen van Zuid-Amerika vormen - plekken die weinig bezoekers ooit ontdekken zonder dat een lokale smaakmaker de weg wijst.