Bamberg, gelegen aan de Regnitz in Noord-Beieren, heeft een van de best bewaarde middeleeuwse stadsgezichten van Europa. De stad werd in het begin van de 10e eeuw gesticht en kwam tot bloei onder Hendrik II, hertog van Beieren en later keizer van het Heilige Roomse Rijk, die de stad zag als een spiritueel en politiek centrum in het noorden dat Rome kon evenaren. Zijn ambities hebben een blijvende stempel gedrukt: de kathedraal van Bamberg, die in 1237 werd ingewijd, is nog steeds het middelpunt van de stad en herbergt de rijkelijk versierde graven van Hendrik II en keizerin Kunigunde, evenals het enige pauselijke graf in Duitsland, dat van paus Clemens II. Bijna een millennium lang was Bamberg de zetel van zowel het keizerlijk als het bisschoppelijk gezag, wat de stadsontwikkeling en de culturele betekenis van de stad heeft gevormd.

De stad is uitgestrekt over zeven heuvels en bestaat uit kerkelijke, woon- en handelswijken die sinds de vroege middeleeuwen nauwelijks zijn veranderd. Het oude stadhuis, dat opvallend genoeg op een eilandje in de Regnitz staat, weerspiegelt zowel de architectonische vindingrijkheid als de onafhankelijke geest van de inwoners van de stad. Volgens de legende is het bouwwerk ontstaan uit verzet: toen de bisschop hen geen land wilde geven, besloten de dorpsbewoners hun eigen land te creëren door in de rivier te bouwen. De charme van Bamberg zit hem ook in de lokale tradities, van vakwerkhuizen en geplaveide straatjes tot de kenmerkende smaak van het beroemde Rauchbier, oftewel gerookt bier. Bamberg, dat in 1993 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO is geplaatst, nodigt bezoekers uit om een stukje levende Europese stads- en religieuze geschiedenis te ontdekken.