Waarom geven Maleisiërs RM200 uit aan één stuk fruit? Deze avondwandeling door de wijk Presgrave in Georgetown is je antwoord. Maar het begint bij het eten, niet bij het fruit.
Als de zon ondergaat en de houtskoolvuren oplaaien, nemen we je mee naar een legendarisch openlucht hawkercentrum waar voor je neus wordt gekookt. Je zult zien hoe CKT (Char Kuew teow) boven open vuur wordt gegooid, Hokkien Mee/Hae Mee (garnalennoedels) proeven, een rijke, diep rokerige garnalen- en varkensbottenbouillon die uren heeft staan sudderen, of bijten in Lor bak, Penangs beroemde knapperige vijfkruidenvleesrol. In Penang is Hokkien Mee een garnalenbouillon die je drinkt. In KL zijn het donkere, rokerige noedels die je met stokjes eet. Zelfde naam, ander gerecht, andere locatie - laat ons het verschil uitleggen.
Voor de echte avonturiers is er curry mee met varkensbloed tofu, zijdezacht en diep hartig. Je gids leert je hier de ongeschreven zitregels, zodat je zelf terug kunt komen en kunt bestellen als een vaste klant.
Tussen het eten door lopen we door een straat met eclectische winkelhuizen die wordt gerangschikt als een van de mooiste straten ter wereld. Vernoemd naar de eerste voorzitter van de Chinese Kamer van Koophandel van Penang, is dit een van de meest historisch gelaagde wegen van Georgetown.
Onderweg een gang met stille geschiedenis - een museum, een moskee, een paar kerken, een eeuw aan verhalen samengeperst in één straat. Dan, boven een vergeten bezienswaardigheid uit 1967, een dak waar de meeste bezoekers nooit aan denken om naar boven te kijken. De skyline vanaf hier is Georgetown op zijn onbewaaktst.
Dan komt de durian. Jalan Macalister road, vernoemd naar de 19e-eeuwse gouverneur van Penang, is een strook van een kilometer met kraampjes die door eigenaren worden gerund en waar we je het durian woordenboek leren: hoe je een durian schil leest, ruikt naar soort en hoe je een Musang King van een D24 kunt onderscheiden. Als je geluk hebt, hoor je tijdens het eten het klokkenspel van de katholieke kerk aan Macalister Road.
Je zult weggaan met een volle maag, een goed verhaal en genoeg kennis om terug te komen en het allemaal zelf nog eens over te doen.

Kleine porties, volle zintuigen dit is Penang door smaak, geluid, geur en herinnering.
Sinds 2011 delen we Penang door de ogen van een lokale bewoner - niet als reisleiders op doorreis, maar als mensen die hier zijn opgegroeid, hier eten en hier thuishoren. In vijftien jaar hebben we relaties opgebouwd met de verkopers, de erfgoedgemeenschappen en de straten die ons gevormd hebben. Wat we met je delen is geen routebeschrijving. Het is ons dagelijks leven, onze buurt en de cultuur waarin we zijn opgegroeid.