Koh Lanta is zo’n eiland waar je echt geniet van rustige dagen. Deze begint vroeg, maar voelt nooit gehaast aan. Tegen het einde van de ochtend dobber je tussen kalkstenen kliffen die recht uit de zee oprijzen, en tegen de middag zit je tot aan je ellebogen in de was en verf, terwijl je een ambacht leert dat al generaties lang aan deze kust wordt doorgegeven.
Nadat je rond 8 uur ’s ochtends wordt opgehaald, is het maar een kort ritje naar de Loh Yai-pier op Koh Lanta Noi, het rustigere, oudere zusje van het eiland dat de meeste bezoekers nooit te zien krijgen. Vanaf de steiger ga je met de kajak richting Koh Talabeng. Als de wind aantrekt, neem je in plaats daarvan een longtailboot, wat eerlijk gezegd net zo leuk is (en een stuk minder gedoe).
Talabeng is zo’n plek waar mensen even hun mond houden. Torenhoge, met groen begroeide karstwanden, zeearenden die boven je hoofd cirkelen, en donkere zeegrotten vol stalactieten waar je zo naar binnen kunt peddelen. Het water binnen is spiegelglad en verrassend koel. Je gids wijst je op de rotsformaties – sommige lijken op druipende kaarsvet, andere op kathedraalplafonds – en geeft je de tijd om even weg te dromen, foto’s te maken en gewoon lekker rond te kijken. Kijk eens uit naar de vriendelijke apen die in het mangrovebos leven; ze zijn niet verlegen om even hallo te komen zeggen.
Na zo’n twee uur op het water ga je terug naar de Loh Yai-pier en loop je naar een klein familierestaurantje dat verscholen ligt tussen de mangroves. Het staat op geen enkele kaart, een heel klein, lokaal gerund restaurantje waar een Thaise tante kookt, en waar echte Zuid-Thaise gerechten één bord per keer worden geserveerd. Neem hier rustig de tijd. De middag hoeft pas te beginnen als jij er klaar voor bent.
Rond 13.30 uur begint het tweede deel van de dag in een plaatselijke batikwerkplaats. Batik is een textielkunstvorm waarbij je je ontwerp met gesmolten was tekent en daarna de ruimtes ertussen met verf inkleurt. De eerste keer dat je ziet hoe de kleuren verschijnen, lijkt het wel tovenarij. De kunstenaars hier leggen je in een kleine groep elke stap uit, zodat je niet alleen toekijkt, maar ook zelf aan de slag gaat. Maak je geen zorgen als je nog nooit in je leven een penseel hebt vastgehouden; het gaat erom dat je een stukje stof mee naar huis neemt dat helemaal van jou is.
Om half vijf ben je klaar, met een volle buik, moe van de zon, en je batik opgerold onder je arm. De shuttlebus brengt je om 17.00 uur weer terug naar je hotel.
