Felicity Plantation, de zusterplantage van St. Joseph, is een opvallend voorbeeld van de architectuur in Louisiana uit het midden van de 19e eeuw en een venster op de complexe suikerrietgeschiedenis van de staat. Het huis, gebouwd tussen 1844 en 1847, combineert de Griekse Revival stijl met een sterke Creoolse invloed en is vandaag de dag een van de meest herkenbare monumenten langs de Mississippi rivier.

In 1877 kocht de familie Waguespack Felicity samen met het naburige St. Joseph Plantation bij een sheriffverkoop. In 1901 werden beide landgoederen samengevoegd tot één suikerrietbedrijf van 2500 hectare dat vandaag de dag nog steeds in dezelfde handen is. Hier wordt nog steeds suikerriet verbouwd en geoogst, wat het verleden van de plantage verbindt met de huidige rol als werkende boerderij en historische plek.

Een rondleiding door Felicity nodigt gasten uit om het bewaarde huis en terrein te verkennen terwijl ze leren over de mensen wier leven verbonden was met het landgoed. De interpretatie richt zich op de realiteit van de slavernij, maar ook op de generaties arbeiders die na de emancipatie bleven, en erkent de arbeid en veerkracht die de plantage tot ver in de 20e eeuw in stand hielden. Bezoekers krijgen een completer begrip van zowel de ontberingen als de privileges die het leven langs de River Road vorm gaven.

Felicity is ook een herkenbaar decor geworden in film en televisie. De dramatische setting was te zien in producties als The Skeleton Key, 12 Years a Slave, de remake van Roots, Underground en Filthy Rich. Gasten zullen niet alleen de geschiedenis in het huis tegenkomen, maar ook bekende scènes herkennen die op het scherm tot leven komen.

Vandaag de dag is Felicity Plantation zowel een werkende suikerrietboerderij als een levend monument. Een bezoek hier biedt de kans om terug te gaan in de tijd, de architectuur te waarderen en na te denken over de verschillende ervaringen van families, tot slaaf gemaakte mensen en arbeiders, die nog steeds vorm geven aan de erfenis.