We halen je op en begroeten je in het Engels, Duits of Spaans bij je hotel, busstation, vliegveld of waar je maar wilt.
Met een privé-4×4 rijden we naar het uitkijkpunt van Cinto en genieten we van een prachtig uitzicht op de hoofdstad.
Op slechts 20 minuten rijden van Quito komen we midden in de ongerepte natuur terecht! We rijden door het kleine dorpje Lloa, dat altijd omgeven is door weelderig groen: natuurlijke begroeiing, akkers en weilanden.
Bloeiende struiken trekken kolibries, bloemenpikkers, tangaren en andere kleine vogels aan. Vaak zien we caracara’s, soms buizerds en zelfs de machtige condor laat daar zijn brul horen.
De hobbelige, modderige weg loopt steeds hoger en hoger en biedt telkens weer een steeds weidser uitzicht op de Andes. Sommige bergen zijn bedekt met gletsjers, zoals de Antisana, andere zijn nog steeds actieve vulkanen, zoals de Cotopaxi. En er is nog zoveel meer!
Al snel zitten we boven de 4000 m en als je wilt acclimatiseren (voor de beklimming van nog hogere bergen in Ecuador), kun je de auto achterlaten en naar de berghut op 4560 m wandelen. Hier houdt de hobbelige weg op.
We zijn al door het natte grasland met Páramo-vegetatie heen en hebben dat achter ons gelaten; nu zitten we midden tussen zanderige vulkanische afzettingen.
Een breed pad leidt naar de krater van de Guagua Pichincha. In het weekend komen lokale katholieken hier om te bidden bij een beeld van de Maagd Maria en een groot kruis.
Gefeliciteerd! Je staat op de eerste top van de vulkaan, op 4675 m! Maak foto’s om dit moment te onthouden!
De krater van de Guagua Pichincha vormt een halve cirkel die lijkt op een hoefijzer en is naar het westen toe open. In die richting zie je de altijd groene wolken en het bergbos dat steeds verder naar beneden loopt, naar beneden, naar beneden, tot aan de kust. Heel indrukwekkend!
Guagua Pichincha is een actieve vulkaan. De laatste grote uitbarsting was pas in 1999! Je kunt de krater nu wel veilig benaderen, maar de berg is nog lang niet uitgedoofd! Afhankelijk van de wind ruik je misschien de zwavel, en als je sterk genoeg bent om door te gaan naar de tweede top, kunnen we de fumarolen in de krater zien.
Maar soms zijn de wolken sneller, bedekken ze het landschap en kunnen we niet veel zien.
Het pad wordt steiler en zwaarder. We komen langs meetapparatuur die de vulkanische activiteit in de gaten houdt en moeten ons een weg banen langs wat rotsen aan de rand van de krater, die we volgen in de richting van de tweede top op 4776 m. Op deze plek staat een monoliet.
De hoofdtop is niet ver meer, maar nu moeten we nog een paar rotsachtige stukken beklimmen. Als het droog is, valt het wel mee, maar soms zijn de rotsen nat, bedekt met sneeuw of glad. Ik neem een klimgordel, een karabijnhaak en een touw mee voor het korte, lastige stuk.
De steeds sterker wordende geur van zwavel, het overweldigende uitzicht op de hele U-vormige krater en het prachtige uitzicht op de indrukwekkende Andes-bergketen maken onze inspanningen meer dan goed. We zitten op 4794 meter boven zeeniveau!
Vanaf de top gaan we terug naar de berghut. In het weekend eten we daar misschien wel een warm gerecht en drinken we een warm drankje om op te warmen.
Met de auto gaan we terug naar Quito en genieten we vanuit een andere hoek van het unieke landschap. Misschien stoppen we even om van allerlei planten en bloemen te genieten.
Na een spannende, avontuurlijke dag zet ik je af waar je maar wilt en neem ik afscheid.
