De kathedraal van Napels, officieel de Kathedraal van Santa Maria Assunta, is de belangrijkste gebedsplaats in de stad Napels en een van haar belangrijkste symbolen. Het werd gebouwd tussen de 13e en 14e eeuw in opdracht van Karel II van Anjou en heeft in de loop der tijd verschillende restauraties ondergaan, met name na aardbevingen, waardoor het een uiterlijk heeft gekregen dat gotische, barokke en neogotische elementen combineert. Het interieur is groot en plechtig, verdeeld in drie schepen met zijkapellen rijk aan kunstwerken en oude monumenten. Een van de bekendste plekken is de Schatkamerkapel, gewijd aan San Gennaro, de beschermheilige van de stad. De ampullen met zijn bloed worden hier bewaard; hij is de hoofdrolspeler in het beroemde wonder van de vloeibaarmaking van het bloed, dat driemaal per jaar plaatsvindt en een van de meest ontroerende religieuze momenten voor de inwoners van Napels is. De Duomo is niet zomaar een kerk, maar een plek die geschiedenis, kunst en traditie belichaamt en daarmee een fundamenteel referentiepunt vormt voor de culturele en religieuze identiteit van Napels.