We beginnen voor het Teatro Massimo, waar de kloosters die werden gesloopt om plaats te maken voor het operagebouw een abdis achterlieten die nog steeds door de gangen spookt: zangers raken hun stem kwijt, en niemand lacht om de legende op de eerste trede van de trap. Vanaf daar loopt de route door de wijk Capo: het gerechtsgebouw en de ‘Vrouw in het Wit’, die in 2011 om drie uur ’s nachts door een carabiniere werd gezien; de markt waar Giovanna Bonanno in de jaren 1780 haar ‘mysterieuze drank’ verkocht aan ongelukkige echtgenotes, totdat het aantal sterfgevallen opliep; de klokkentoren van de Mercede, waar sinds 1746 elke avond een non verschijnt; en de steegjes waar de Beati Paoli, de geheime broederschap van Palermo, naar verluidt ondergronds bijeenkwamen.

In de kathedraal zitten we op de banken met een glas Siciliaanse wijn, vlak voor de wagen van Santa Rosalia, ter herinnering aan de duistere oorsprong van de beschermheilige van de stad. Dan de Vucciria en de Garraffello-fontein, waar ooit een krokodil de mensen opat die te ver voorover leunden; Palazzo Steri, de zetel van de Spaanse Inquisitie, met de graffiti die de gevangenen in de muren hadden gekrast; de Kalsa en de wolvenvrouw die na het bombardement van 1943 door de ruïnes zwierf; en het Piazza Sant’Anna, waar de rondleiding eindigt met de vampier van Palermo, een verhaal over een in verval geraakte aristocratie dat niet helemaal een verhaal is.

Dit is een wandeling vol verhalen, geen culinaire rondleiding en ook geen kunsthistorische rondleiding. Je eet en drinkt buiten, op de pleinen, net zoals de inwoners van Palermo dat doen: een glas wijn en een stukje sfincione, de dikke focaccia met tomaat en ui uit Palermo, van een bakkerij in de wijk Capo. Als je zin hebt in een etentje: de rondleiding eindigt op een plein vol bars en restaurants, en je gids zal je vertellen waar je heen kunt gaan.