De dag begint in Foča. We stappen in een 4x4 en rijden het hart van het Nationaal Park Sutjeska in, een van de laatste echt ongerepte wildernisgebieden in Europa. Na anderhalf uur rijden door de bergen komen we aan in Prijevor, het startpunt van de wandelroute aan de rand van het oerbos van Perućica.
Vanaf hier gaan we wandelen. Een bergpad van vijf kilometer leidt naar het Trnovačko-meer, een gletsjermeer op 1.517 meter boven zeeniveau, gelegen aan de voet van de Maglić, de hoogste berg van Bosnië en Herzegovina. Het pad loopt vrij vlak in plaats van steil, en wat je boven wacht, maakt elke stap de moeite waard.
Het Trnovačko-meer is zo’n plek die er bijna niet echt uitziet. Het water is groen en helder tot op de bodem, omringd door bergkammen, en je hoort niets anders dan de wind en het water. We nemen hier lekker de tijd voor een wandeling rond het meer, een duik voor wie durft, even uitrusten aan de oever en een stop bij het uitkijkpunt met een prachtig panorama op de omliggende bergtoppen.
Op twintig minuten van het meer kom je de berghutten tegen. De herders die hun zomers in de bergen doorbrengen, verwelkomen ons met wat ze die ochtend zelf hebben gemaakt: verse kajmak, zelfgemaakte kaas en melk rechtstreeks van de koe. De lunch verloopt rustig en gezellig. Als je nieuwsgierig bent, ga je kijken hoe kajmak wordt gemaakt — een proces dat al eeuwenlang hetzelfde is gebleven.
Op de terugweg is de laatste stop het uitkijkpunt bij het oerbos van Perućica. Vanaf hier zie je de Skakavac-waterval en het uitgestrekte bladerdak dat zich uitstrekt onder een van de slechts twee overgebleven oerbossen in heel Europa, waar bomen groeien, omvallen en vergaan zonder dat er ooit een menselijke hand aan komt. De UNESCO-bescherming is hier geen formaliteit. Dit is levende geschiedenis.
We komen laat in de middag terug in Foča. Ongeveer tien uur in de bergen, en het gevoel dat je ergens bent geweest dat veel verder weg ligt dan dat.