Ollague is een enorme Andesitische stratovulkaan in de Andes op de grens tussen Bolivia en Chili, in de Antofagasta-regio van Chili en het Potosi-departement van Bolivia. Een deel van de centrale vulkanische zone van de Andes, de hoogste top is 5.868 meter (19,252 ft) boven zeeniveau en heeft een topkrater die naar het zuiden opent. De westelijke rand van de topkrater wordt gevormd door een samenstelling van lavakoepels, waarvan de jongste een krachtige fumarole heeft die van veraf zichtbaar is. Ollagüe is meestal van het Pleistoceen. Het begon meer dan een miljoen jaar geleden te ontwikkelen en vormde de zogenaamde Vinta Loma- en Santa Rosa-serie, voornamelijk uit andesitische lavastromen. Een breuk snijdt het gebouw in twee delen en twee grote aardverschuivingen deden zich voor. Later werden twee groepen dacitische lavakoepels gevormd, Ch'aska Urqu op de zuidoostelijke helling en La Celosa in het noordwesten. Een ander centrum met de naam La Poruñita vormde destijds op de westelijke voet van de vulkaan, maar het is niet duidelijk of het deel uitmaakt van het belangrijkste Ollagüe-systeem. De activiteit op de top ging gedurende deze tijd door en vormde de El Azufre-reeks. Deze fase van bouwgroei werd onderbroken door een grote ineenstorting van de westelijke flank van Ollagüe. Vuil uit de ineenstorting verspreidde zich in de vorm van heuveltjes langs de westelijke helling en in een aangrenzende zoutpan, die het in tweeën splitste. Het optreden van deze ineenstorting werd misschien vergemakkelijkt door een belangrijke crustal-lijn die Ollagüe doorkruist van zuidoost naar noordwest. Later vulkanische activiteit vulde het instortende litteken en vormde de Santa Cecilia-serie. Deze serie omvat lavastromen en een samengestelde lavakoepel op de westelijke rand van de topkrater, die de jongste vulkanische activiteit van Ollagüe vertegenwoordigen. Hoewel er geen duidelijk bewijs is van historische uitbarstingen in Ollagüe, wordt de vulkaan als potentieel actief beschouwd en wordt deze gecontroleerd door de National Geology and Mining Service (SERNAGEOMIN) van Chili. Hydrothermische verandering heeft zwavelafzettingen gevormd op de vulkaan, waar verschillende zwavelmijnen liggen. Latere ijstijden hebben morenen op de vulkaan gevormd. We zullen dit vanuit een oogpunt zien

Ben goed geacclimatiseerd voordat u de hoogste woestijn ter wereld bezoekt op een duizelingwekkende 15.000 voet (4550 meter). Stoffig, onvruchtbaar en hopeloos geïsoleerd, vragen velen zich af of ze aan het einde van de wereld zijn aangekomen.

Een psychedelische eigenaardigheid, deze 22 meter hoge stenen boom ligt aan de rand van de Siloli-woestijn. Het dankt zijn nogal ongewone vorm aan sterke winden die zijn zachte zandstenen stengel gedurende miljoenen jaren hebben uitgehold.

Ergens rond 14.000 voet (ongeveer 4.300 meter) boven de zeespiegel ligt Laguna Colorada, het verbluffende wit-gespikkelde, rode meer van Bolivia. Onderdeel van Bolivia's zoutwonderen van de altiplano, het meer en de bijna uitgestorven flamingopopulatie trekken bezoekers naar het bizarre, buitenaardse landschap. Naast flamingo, is het gebied de thuisbasis van verschillende fauna waaronder lama's, alpaca's, Andes vossen, katten en poema's. De kleuren van Laguna Colorada vallen meteen op bij het zien. Getint met rode algen en andere micro-organismen, is het water een diep oranjerode tint. Perfect tegenover elkaar, het zoutmeer is bezaaid met grote witte poelen veroorzaakt door enorme boraxafzettingen op het oppervlak van het meer. Gecombineerd met de glooiende bergen en ruige rotskusten, is Laguna Colorada een smetteloos en prachtig natuurgebied. Laguna Colorada maakt deel uit van het Eduardo Avaroa Andes Fauna National Reserve, en in 1990 werd het vermeld als een "Ramsar Wetland van internationaal belang." Naast toeristen stroomt er al eeuwen een zeldzaam soort flamingo naar het gebied. De Flamingo van James, ook wel de puna flamingo genoemd, is inheems in het Andes- en het Altiplano-gebied. Hoewel ze overvloedig lijken aan de oevers van Colorada, zijn ze in feite zeer zeldzaam. In het midden van de jaren vijftig hadden wetenschappers ze zo goed als uitgestorven afgeschreven, totdat een roedel in Zuid-Amerika werd gevonden. Tegenwoordig wordt hun habitat voortdurend bedreigd en worden ze geclassificeerd als een bedreigde diersoort. We zullen de nacht doorbrengen in een eenvoudige accommodatie.

Dit betekent 'ochtendzon' in het Engels, deze reeks indrukwekkende geisers kan het best worden waargenomen bij het eerste licht. Zwembaden kokende modder zijn er in overvloed, terwijl de sterkste geiser stoom onder druk tot 50 meter in de lucht spuit. Er zijn geen veiligheidsbarrières, dus denk er goed over na om van dichtbij een selfie te maken.

Vernoemd naar de surrealistische meester zelf, is de Dali-woestijn beroemd om zijn wereldvreemde landschappen. Tinten van bruin en oker contrasteren scherp met de diepblauwe lucht en de besneeuwde toppen van nabijgelegen vulkanen. Ondertussen maken willekeurige stapels rotsen onverklaarbaar verspreid over de woestijn het dromerige tafereel compleet

Genesteld onder de onheilspellende vulkaan Licancábur ligt een van de meest kleurrijke attracties van Bolivia. Hoewel niet zo groen als jaren geleden (een proces dat te wijten is aan klimaatverandering), heeft de lagune nog steeds een levendige tint en een dramatische omgeving.

Bezoekers passeren veel vulkanen tijdens de tour, maar geen enkele is zo dreigend als Licancábur. Deze reus van 19.555 voet (5960 meter) kan worden beklommen door energieke toeristen voor een extra vergoeding, maar wees gewaarschuwd, NASA heeft op de top experimenten uitgevoerd om zich voor te bereiden op toekomstige missies naar Mars, dus de omgeving is niet bepaald gastvrij voor het menselijk leven.