Je begint op het Vrijheidsplein, waar de gouden Sint-Joris boven de stad schittert. De drukte van de Rustaveli-laan verdwijnt langzaam als je de rustigere straatjes van Sololaki inloopt. Hier verandert de sfeer — de straten worden smaller, de gevels bladderen af door ouderdom, en elke deuropening lijkt een vergeten verhaal te verbergen.
Je eerste ontdekking vind je in de Dadiani-straat, richting het Gudiashvili-plein: een gerestaureerd juweeltje waar pastelkleurige huizen en smeedijzeren balkons een lommerrijke binnenplaats omringen. Het voelt alsof je een schilderij binnenstapt — een plek waar kunstenaars en dromers zich misschien nog steeds verzamelen.
Als je door de Tabidze-straat loopt, word je beloond met binnenplaatsen vol met balkons met smeedwerk, mozaïektegels en trappen die beschilderd zijn met vervaagde bloemmotieven. Dit zijn de verborgen werelden van Tbilisi, waar het gemeenschapsleven ooit bloeide.
Als je de hoek omgaat, doemt het Gotische Huis plotseling op; met zijn spitsbogen en verticale lijnen is het echt uniek in de stad. Het voelt bijna theatraal aan, een stukje middeleeuws Europa dat naar de Kaukasus is overgeplant.
Aan de Machabeli-straat staat het Schrijvershuis van Georgië trots te pronken, een herenhuis waar vroeger literaire salons werden gehouden en waar nog steeds de geest van poëzie en debat heerst. Vlakbij neemt de geschiedenis een duisterdere wending bij het huis waar Lavrenti Beria ooit woonde — een huiveringwekkende herinnering aan de Sovjetmacht. Niet ver daarvandaan zorgt het huis van de Iraanse ambassadeur voor een exotisch tintje; de op Perzische motieven geïnspireerde versieringen getuigen van het kosmopolitische verleden van Tbilisi.
Bekijk eens deze opvallende mix van art nouveau en neorenaissance, met eclectische accenten die de kosmopolitische sfeer van de stad weerspiegelen. In het begin van de twintigste eeuw deed dit herenhuis mee aan een regionale architectuurwedstrijd en behaalde het de tweede plaats onder de mooiste huizen in de Kaukasus – een zeldzame eer waardoor Tbilisi qua architectonisch prestige op één lijn kwam te staan met Bakoe en Jerevan.
De wandeling gaat verder naar de Nationale Bank van Georgië. Op een steenworp afstand geeft de apotheek van Ferdinand Oten je een kijkje in de wetenschap en het vakmanschap van weleer.
Dan kom je bij het Huis van de Duivel, met die gehoornde figuur die boven het raam is uitgehouwen. Is het de duivel, of Pan, de Griekse god van de herders? Het mysterie blijft hangen als je erlangs loopt.
De route brengt je naar het Staatsconservatorium van Tbilisi, waar muziek uit de repetitieruimtes klinkt, en naar de Staatsacademie voor Kunsten, een bakermat van Georgische creativiteit. Het Gigo Gabashvili-huis, waar de beroemde schilder woonde, laat je zien dat deze buurt altijd al een toevluchtsoord voor kunstenaars is geweest.
Uiteindelijk kom je aan bij het nieuwe kabelbaanstation in Rike Park. Ga eens naar Mtatsminda voor het prachtige uitzicht. Hier kun je, als je wilt, de beroemde bootvormige Achariaanse khachapuri en Lagidze-limonade proeven (optionele activiteit, tegen meerprijs) USD 15/pp).
Ga terug naar de stad met de kabelbaan over een traject van 501 meter, dat in 1905 door Belgische ingenieurs is ontworpen als onderdeel van het ontwikkelingsplan voor de ‘Bovenstad’ van Tbilisi.