Ratu Boko ligt ongeveer 3 kilometer ten zuiden van de Prambanan Tempel, op een heuveltop op ongeveer 195,97 meter boven zeeniveau. In tegenstelling tot typische oude tempels is Ratu Boko eigenlijk de overblijfselen van een paleizencomplex. Daarom wordt het vaak Kraton Ratu Boko genoemd. Volgens de plaatselijke legende was deze plek ooit het paleis van Ratu Boko, de vader van Lara Jonggrang.

Het Ratu Boko complex zou in de 8e eeuw zijn opgericht door de boeddhistische Syailendra dynastie en later zijn overgenomen door de hindoeïstische heersers van Mataram. Deze machtswisseling resulteerde in architectonische en culturele elementen die beïnvloed waren door zowel het boeddhisme als het hindoeïsme.

Een van de belangrijkste vondsten op deze vindplaats is de Abhayagiriwihara Inscription, gedateerd op 792 AD. Geschreven in pranagari schrift - een kenmerk van boeddhistische inscripties - staat er dat koning Tejapurnama Panangkarana, waarschijnlijk Rakai Panangkaran, opdracht gaf tot de bouw van Abhayagiriwihara. Zijn naam komt ook voor in verschillende andere historische inscripties, waaronder de Kalasan Inscription (779 AD), Mantyasih Inscription (907 AD), en Wanua Tengah III Inscription (908 AD).

De term abhaya betekent “vrede” en giri betekent “heuvel”, dus Abhayagiriwihara betekent “een klooster gebouwd op een vredige heuvel”. Tijdens het bewind van Rakai Walaing Pu Kombayoni (898-908 n.Chr.) werd het klooster omgedoopt tot Kraton Walaing.

Tegenwoordig beslaat de Ratu Boko site een uitgestrekt gebied en zijn er verschillende bouwgroepen te zien. Hoewel veel structuren nu in puin liggen, blijft de locatie een belangrijke historische bezienswaardigheid met een rijke mix van cultureel en architectonisch erfgoed.