In de buurt van de stad Lugo vind je een goed bewaard gebleven voorbeeld van een pre-Romeinse nederzetting uit de 3e tot en met de 5e eeuw. De Castrexos, de bewoners die al vóór de komst van de Romeinen op Galicisch grondgebied woonden, leefden in dit soort nederzettingen, die later door de Romeinen werden bezet, waarbij ze de structuur veranderden en de nederzettingen urbaniseerden.

De nederzetting, die nog steeds wordt onderzocht, is bijna helemaal te bezichtigen; je kunt er de funderingen van huizen, straten, verdedigingsmuren en zelfs enkele openbare gebouwen zien. Om het bezoek af te ronden, kunnen we het museum van de castro bezoeken, dat heel leerzaam en informatief is.

Ongeveer 15 km ten noorden van Castro, vlakbij Meira, vind je de Lagoa de Fonmiñá, een lagune waar grondwater en karstwater uit verschillende bronnen samenkomen. Vanaf hier begint de “rio pai” Miño zijn reis. In deze lagune kunnen we een wandeling maken en het beeld bekijken dat is opgedragen aan de Galicische held Breogán, gemaakt door Magín Picallo en Manuel Mallo.

Dit water komt uit de bron van de Miño, zo’n 10 km stroomopwaarts, in Pedregal de Irimia. Een gletsjermorene waar grondwater naar boven komt aan het einde van een trechter van stenen; deze plek is het onderwerp van veel legendes die verband houden met de rivier de Minho.

Vanaf deze twee punten begint de rivier de Miño aan een tocht van zo’n 350 km door Galicië. Hij stroomt langs steden als Lugo en Ourense, voert langs spectaculaire landschappen zoals de Ribeira Sacra, vol wijngaarden en kloosters, en legt de laatste 40 km af als natuurlijke grens tussen Galicië en Portugal.