Verken Estremoz tijdens deze wandeltocht door het historische centrum van een van de mooiste steden van Portugal.
Deze stad wordt al sinds het Paleolithicum bewoond. Romeinen, Visigoten en moslims kwamen hier langs. De christelijke herovering kwam in de 13e eeuw toen het werd geannexeerd door het Koninkrijk Portugal. De Raad ontstond in 1258 toen D. Afonso III hem een oorkonde verleende.
In de stad is marmer overal, van de bestrating die steen voor steen wordt gemaakt tot het steenwerk van gebouwen. Of we zijn niet in de zogenaamde witte stad.
Je wordt uitgenodigd om het historische en architectonische erfgoed van de stad te bekijken en te bewonderen, met een aantal unieke monumenten zoals de toren van de 3 koningen, de toren van Couraça, het middeleeuwse stadhuis, de schandpaal, het meer van Gadanha, het klooster van San Francisco of het voormalige klooster van Congregados. Ook zijn er enkele gebouwen versierd met tegels in de Art Nouveau stijl van het begin van de 20e eeuw.
Het kasteel van Estremoz dateert uit de 13e eeuw en was de residentie van koningen uit de 1e dynastie.
Isabel van Aragon, ook wel bekend als Isabel de Heilige Koningin, beroemd om het Wonder van de Rozen, stierf hier. In de nis waar de traditie de koningin plaatste bij haar dood werd later de Kapel van de Heilige Koningin gebouwd, een juweel van Portugese barok.
Dit kasteel of Sterke Oorlogsplein van Estremoz was van groot belang voor de Portugese verdediging. Of we waren niet 30 minuten verwijderd van de grens met Spanje.
In de 17e eeuw werd het uitgebreid en beschermd door een bastionverdedigingssysteem met een omtrek van vijf kilometer dat de hele stad omringde en waarvan het grootste deel vandaag de dag nog bestaat.
Militairen werden hier ingekwartierd en vervolgens achtergelaten om te vechten in belangrijke veldslagen voor de nationale verdediging. Zo gebeurde het ook in de veertiende en zeventiende eeuw. In de 19e eeuw vond hier de “Massacre dos Warehouses” plaats.
Ontdek tot slot het kleiwerk van Estremoz Doll, een traditie die 3 eeuwen teruggaat en die sinds 2017 op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de UNESCO staat.