Parc de la Tête d'Or is voor Lyon wat Central Park voor New York is: een favoriete plek om even aan de drukte van de stad te ontsnappen, met in iedere uithoek een nieuwe verborgen parel. Plan een gezellig familie-uitje of kom naar dit mooie groene park om een rondje te joggen.
Het park werd door Denis en Eugène Buhler ontworpen en in 1857, hetzelfde jaar als Central Park, voor het publiek toegankelijk. Laat je blik glijden over de tuinen in Engelse stijl, met een groot meer, bomen en schaduwrijke wandelpaden. Enkele jaren na de opening werden oranjeries toegevoegd om internationale plantensoorten naar de stad te brengen waar iedereen van kon genieten.
Zo kun je in de winter tussen de tropische planten rondslenteren terwijl buiten een gure wind waait. De zomer is het perfecte moment om de schitterende rozentuin te bewonderen, met wel 16.000 rozenstruiken en 450 soorten rozen met allerlei kleuren, groottes en geuren.
Als stadspark beschikt de grote ruimte van 117 hectare uiteraard over talloze paden en grasvelden voor korte uitstapjes. Sluit je in de ochtend aan bij de joggers of voeg je in de middag bij de wandelaars en fietsers die de paden verkennen. Neem iets lekkers te eten mee of koop een maaltijd of snack bij de kiosk of de winkel en geniet van je lunch terwijl je je blik over het grote meer laat glijden. Huur een bootje om het water op te gaan.
Ook voor kinderen is het park een heerlijke plek waar ze zich lekker kunnen uitleven. Ze kunnen er het hele jaar door een ritje in het hagendissentreintje maken, ponyrijden, tochtjes maken in een miniboot, de draaimolen uitproberen, of de dierentuin bezoeken. In de dierentuin worden 400 dieren verzorgd, en dan vooral bedreigde soorten. Roze flamingo's, zebra's en giraffen behoren tot de kleurrijke dieren die je in het Afrikaanse Savannah-gedeelte kunt zien.
De naam van het park betekent 'Gouden Hoofdpark', een verwijzing naar de legendes dat er in het park een kruisvaardersschat begraven zou zijn, waaronder een gouden hoofd van Jezus. Hoewel het niet waarschijnlijk is dat je hier een schat zult aantreffen, is het niettemin een heerlijk plek om even tot jezelf te komen of juist actief bezig te zijn.
Parc Tête d'Or ligt in het 6e arrondissement van Lyon. Steek vanuit het centrum van Lyon de Rhône over en loop dan een kwartier in noordelijke richting om er te komen. Je kunt ook een combinatie van de metro en de bus nemen of er met de auto naartoe rijden en je wagen bij Cité Internationale parkeren.
Het park opent 'sochtends vroeg en blijft open tot het donker is. De toegang is gratis, maar voor sommige activiteiten worden wel kosten in rekening gebracht en gelden mogelijk afzonderlijke openingstijden.
![La Cour des Voraces est une cour d'immeuble lyonnais, célèbre pour son monumental escalier de façade de six étages (escalier à volées libres). C'est une impressionnante traboule qui permet de passer du 9 de la place Colbert au 14 de la montée de Saint-Sébastien ou au 29 rue Imbert-Colomès. Située sur les pentes de la Croix-Rousse, la Cour des Voraces est un symbole lyonnais. Construite vers 18401, c'est un bel exemple d’une architecture populaire dite « canuse », liée à l'industrie de la soie qui a profondément marqué le quartier. Mais c'est également un lieu qui symbolise quelques grands moments de l'histoire lyonnaise. La révolte des Canuts[modifier | modifier le code] Une plaque commémorative indique que « Dans la cour des Voraces, ruche du travail de la soie, les canuts luttaient pour leurs conditions de vie et leur dignité ». La cour des Voraces tient certainement son nom d'un groupe d'ouvriers canuts nommés les Voraces, qui s'illustrèrent par leurs insurrections républicaines de 1848 et 1849.
On raconte que la Cour des Voraces (également appelée « Maison de la République ») a servi de refuge aux ouvriers canuts lors de leurs révoltes3. Cette cour devint célèbre, dit-on, par une bataille qui opposa les canuts aux soldats de l'armée régulière[réf. nécessaire]. Compte tenu de la date de construction, il peut s'agir de combats ayant eu lieu lors de la seconde insurrection des Voraces4 en 1849. Une autre hypothèse est évoquée : l’immeuble aurait abrité la loge d’une organisation mutualiste de Canuts : le Devoir mutuel. Le mot « Dévoirant » - c’est-à-dire les membres du Devoir mutuel -, déformé, a fini par donner le mot « Voraces ». Il se dit aussi que le mot "voraces" est issu du fait que ces canuts luttaient contre la diminution du volume du pot de vin. En effet le pot de vin devenait de plus en plus petit, mais le prix restait inchangé. (cf. Les Voraces (Lyon)) Seconde guerre mondiale.
Pendant la Seconde Guerre mondiale, les traboules lyonnaises, lieux sombres et secrets (peu connus des étrangers) dont la configuration favorisait les activités clandestines, ont permis aux réseaux de résistance d’échapper à la surveillance de l'occupant allemand. La Cour des Voraces est souvent évoquée comme symbole de cette résistance5. Plus récemment[modifier | modifier le code] En 1995, l'association Habitat et Humanisme dirigée par le père Bernard Devers rachète le lieu et lance des travaux de réhabilitation de la cour qui devient alors un symbole de l'habitat social3, et les gones du quartier retrouvent les joies du « débaroulage » (dégringolade en parler lyonnais et franco-provençal).
La Cour des Voraces](https://images.trvl-media.com/place/2190/e4c0c1e1-3fb8-46f3-9469-e2e2d4b9ccd0.jpg?impolicy=fcrop&w=900&h=506&q=mediumHigh)
