Porto Flavia is een fascinerende haven aan de westkust van Sardinië, de thuis van een voormalig mijncomplex. De bijzondere locatie van de verlaten mijnen, uitgehouwen in de kalkstenen rotsen recht boven de zee, trekt veel bezoekers naar het gebied.
De regio wordt al eeuwen gebruikt voor de mijnbouw, maar het was pas in 1923 dat de zeehaven werd gebouwd. De haven ontleent zijn naam aan de dochter van de architect die het ontworp, Cesare Vecelli. Porto Flavia bloeide in de vroege 20e eeuw als gevolg van de massale winning van steenkool, zwavel en mineralen. Echter, tijdens de jaren 90 sloten de mijnen hun deuren als gevolg van een terugval in de industrie.
Loop door de mijnschachten tijdens een begeleide tour en waardeer de vindingrijkheid ervan. De rondleidingen worden uitgevoerd in het Italiaans, maar de grotten blijven erg interessant, zelfs als je de taal niet spreekt. Zie onderdelen van de uitrusting en foto's van de oude mijnbouwactiviteiten. Diorama's van de mijnwerkers aan het werk helpen je voor te stellen hoe het was om hier te werken. Beklim de trap die aan de klippen bevestigd is, voor een indrukwekkend uitzicht op de steile kust en de Middellandse Zee.
Breng een bezoek aan het Museo delle Macchine da Miniera om de grote machines te zien die vroeger gebruikt werden voor de mijnbouw. Ook worden er verschillende soorten gereedschap en andere apparaten tentoongesteld.
Bezoek vervolgens de dorpen Nebida en Masua, waar vroeger veel mijnwerkers woonden. Vanaf Nebida kun je een wandeling maken langs een schilderachtig pad dat mijnwerkers gebruikten om de mijnen te bereiken.
Port Flavia ligt aan de westkust van Sardinië en ligt op 19 kilometer ten westen van Iglesias. Overdag is er een regelmatige busservice van de stad naar de haven, een reis rond de bergen die kan oplopen tot 1 uur.
